izgnanik
изгнаникìzgnanīk · /ǐzɡnaniːk/ · masc.
Suggest an editNOUN
-
exilePesnik je umro kao izgnanik u Parizu. — The poet died an exile in Paris.
-
outcastU sopstvenoj porodici se osećao kao izgnanik. — He felt like an outcast in his own family.
The feminine form is izgnanica.
Synonyms:
prognanik
Declension, masc.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | izgnanik | izgnanici |
| Gen. | izgnanika | izgnanika |
| Dat. | izgnaniku | izgnanicima |
| Acc. | izgnanika | izgnanike |
| Voc. | izgnaniče | izgnanici |
| Ins. | izgnanikom | izgnanicima |
| Loc. | izgnaniku | izgnanicima |
AI
Updated 6 October 2026