VOCAB.RS

istinit

истинит

/îstinit/

Ru
ADJECTIVE
  1. (of a story, fact) true; real; authentic
    Film je snimljen po istinitoj priči. — The film is based on a true story.
    Da li je ta vest istinita? — Is that news true?
  2. (of a person) truthful; honest
    On je istinit čovek i ne bi te slagao. — He's a truthful man and wouldn't lie to you.
Synonyms:
tačan stvaran verodostojan iskren
Forms
masc.fem.neut.
Nom.istinitistinitaistinito
Gen.istinitaistiniteistinita
Dat.istinituistinitojistinitu
Acc.istinitistinituistinito
Voc.istinitistinitaistinito
Ins.istinitimistinitomistinitim
Loc.istinituistinitojistinitu
Comparative: istinitiji
Antonyms: neistinit, lažan, izmišljen
Expressions
  • previše dobro da bi bilo istinito — too good to be true
© 2026 vocab.rs · Grammar data: Wiktionary, CC BY-SA 4.0