SR→EN

instruktor

инструктор

ìnstruktor · /ǐnstruktor/ · masc.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. instructor
    Moj instruktor vožnje je veoma strpljiv. — My driving instructor is very patient.
    Na Kopaoniku smo uzeli instruktora skijanja. — We hired a ski instructor on Kopaonik.

The skill is usually given in the genitive: instruktor vožnje, instruktor skijanja.

Declension, masc.
singularplural
Nom.instruktorinstruktori
Gen.instruktorainstruktora
Dat.instruktoruinstruktorima
Acc.instruktorainstruktore
Voc.instruktoreinstruktori
Ins.instruktorominstruktorima
Loc.instruktoruinstruktorima
AI Updated 29 September 2026