hir
хирhȋr · /xîːr/ · masc.
NOUN
-
whim; capriceIspunjava joj svaki hir. — He indulges her every whim.To nije bila potreba, nego običan hir. — It wasn't a need, just a passing whim.
Often used in the plural: hirovi.
Synonyms:
Declension, masc.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | hir | hirovi |
| Gen. | hira | hirova |
| Dat. | hiru | hirovima |
| Acc. | hir | hirove |
| Voc. | hire | hirovi |
| Ins. | hirom | hirovima |
| Loc. | hiru | hirovima |
AI
Updated 29 September 2026