SR→EN

grubijan

грубијан

grubìjān · /ɡrubǐjaːn/ · masc.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. derog. boor; brute; ruffian
    Njen bivši momak je bio pravi grubijan. — Her ex-boyfriend was a real brute.
    Ne želim da radim s takvim grubijanom. — I don't want to work with such a boor.
Synonyms:
Antonyms:
Declension, masc.
singularplural
Nom.grubijangrubijani
Gen.grubijanagrubijana
Dat.grubijanugrubijanima
Acc.grubijanagrubijane
Voc.grubijanegrubijani
Ins.grubijanomgrubijanima
Loc.grubijanugrubijanima
AI Updated 30 September 2026