govornik
говорникgòvōrnīk · /ɡǒʋoːrniːk/ · masc.
NOUN
-
speakerSledeći govornik na konferenciji je profesor iz Novog Sada. — The next speaker at the conference is a professor from Novi Sad.
-
(of a language) speakerTražimo izvornog govornika engleskog jezika. — We are looking for a native speaker of English.Srpski jezik ima oko deset miliona govornika. — Serbian has about ten million speakers.
-
orator; public speakerNjen otac je bio odličan govornik. — Her father was an excellent orator.
"Native speaker" is izvorni govornik.
Declension, masc.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | govornik | govornici |
| Gen. | govornika | govornika |
| Dat. | govorniku | govornicima |
| Acc. | govornika | govornike |
| Voc. | govorniče | govornici |
| Ins. | govornikom | govornicima |
| Loc. | govorniku | govornicima |
AI
Updated 29 October 2026