dvoličan
дволичанdvòličan · /dʋǒlit͡ʃan/
Suggest an editADJECTIVE
-
derog. (of a person) two-faced; hypocriticalNe verujem mu, previše je dvoličan. — I don't trust him, he's too two-faced.Mrzim dvolične ljude koji ogovaraju iza leđa. — I hate two-faced people who gossip behind your back.
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | dvoličan | dvolična | dvolično |
| Gen. | dvolična | dvolične | dvolična |
| Dat. | dvoličnu | dvoličnoj | dvoličnu |
| Acc. | dvoličan | dvoličnu | dvolično |
| Voc. | dvoličan | dvolična | dvolično |
| Ins. | dvoličnim | dvoličnom | dvoličnim |
| Loc. | dvoličnu | dvoličnoj | dvoličnu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | dvolični | dvolične | dvolična |
| Gen. | dvoličnih | dvoličnih | dvoličnih |
| Dat. | dvoličnim | dvoličnim | dvoličnim |
| Acc. | dvolične | dvolične | dvolična |
| Voc. | dvolični | dvolične | dvolična |
| Ins. | dvoličnim | dvoličnim | dvoličnim |
| Loc. | dvoličnim | dvoličnim | dvoličnim |
Comparison: dvoličniji, dvoličnija, dvoličnije · najdvoličniji
AI
Updated 6 October 2026