bitanga
битангаbìtānga · /bǐtaːnɡa/ · masc.
NOUN
-
derog. rogue; scoundrel; good-for-nothingTa bitanga mi nikad nije vratila pare. — That scoundrel never paid me back.
-
affect. (of a child) rascal; little devilOpet si pojeo sve kolače, mala bitango! — You ate all the cakes again, you little rascal!
Declines like nouns in -a; modifiers can be masculine or feminine.
Declension, masc.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | bitanga | bitange |
| Gen. | bitange | bitanga |
| Dat. | bitangi | bitangama |
| Acc. | bitangu | bitange |
| Voc. | bitango | bitange |
| Ins. | bitangom | bitangama |
| Loc. | bitangi | bitangama |
AI
Updated 28 September 2026