bezuman
безуманbèzūman · /bězuːman/
ADJECTIVE
-
(of acts, decisions) reckless; senseless; insaneTo je bila bezumna odluka. — That was a reckless decision.Vozio je bezumnom brzinom kroz grad. — He drove through the city at an insane speed.
-
(of a person) mad; out of one's mindBio je bezuman od besa. — He was mad with rage.
Antonyms:
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | bezuman | bezumna | bezumno |
| Gen. | bezumna | bezumne | bezumna |
| Dat. | bezumnu | bezumnoj | bezumnu |
| Acc. | bezuman | bezumnu | bezumno |
| Voc. | bezuman | bezumna | bezumno |
| Ins. | bezumnim | bezumnom | bezumnim |
| Loc. | bezumnu | bezumnoj | bezumnu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | bezumni | bezumne | bezumna |
| Gen. | bezumnih | bezumnih | bezumnih |
| Dat. | bezumnim | bezumnim | bezumnim |
| Acc. | bezumne | bezumne | bezumna |
| Voc. | bezumni | bezumne | bezumna |
| Ins. | bezumnim | bezumnim | bezumnim |
| Loc. | bezumnim | bezumnim | bezumnim |
Comparison: bezumniji, bezumnija, bezumnije · najbezumniji
AI
Updated 6 October 2026