SR→EN

bezuman

безуман

bèzūman · /bězuːman/

RU Suggest an edit
ADJECTIVE
  1. (of acts, decisions) reckless; senseless; insane
    To je bila bezumna odluka. — That was a reckless decision.
    Vozio je bezumnom brzinom kroz grad. — He drove through the city at an insane speed.
  2. (of a person) mad; out of one's mind
    Bio je bezuman od besa. — He was mad with rage.
Synonyms:
Antonyms:
Declension by gender, singular
masc.fem.neut.
Nom.bezumanbezumnabezumno
Gen.bezumnabezumnebezumna
Dat.bezumnubezumnojbezumnu
Acc.bezumanbezumnubezumno
Voc.bezumanbezumnabezumno
Ins.bezumnimbezumnombezumnim
Loc.bezumnubezumnojbezumnu
Declension by gender, plural
masc.fem.neut.
Nom.bezumnibezumnebezumna
Gen.bezumnihbezumnihbezumnih
Dat.bezumnimbezumnimbezumnim
Acc.bezumnebezumnebezumna
Voc.bezumnibezumnebezumna
Ins.bezumnimbezumnimbezumnim
Loc.bezumnimbezumnimbezumnim
Comparison: bezumniji, bezumnija, bezumnije · najbezumniji
AI Updated 6 October 2026