benigan
бениганbènīgan · /běniːɡan/
ADJECTIVE
-
(in medicine) benignDoktor je rekao da je tumor benigan. — The doctor said the tumor was benign.
-
harmless; innocuousTo je bila sasvim benigna šala. — It was a completely harmless joke.
Synonyms:
Antonyms:
zloćudan
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | benigan | benigna | benigno |
| Gen. | benigna | benigne | benigna |
| Dat. | benignu | benignoj | benignu |
| Acc. | benigan | benignu | benigno |
| Voc. | benigan | benigna | benigno |
| Ins. | benignim | benignom | benignim |
| Loc. | benignu | benignoj | benignu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | benigni | benigne | benigna |
| Gen. | benignih | benignih | benignih |
| Dat. | benignim | benignim | benignim |
| Acc. | benigne | benigne | benigna |
| Voc. | benigni | benigne | benigna |
| Ins. | benignim | benignim | benignim |
| Loc. | benignim | benignim | benignim |
Comparison: benigniji, benignija, benignije · najbenigniji
AI
Updated 6 October 2026