SR→EN

uzvišen

узвишен

ùzvīšen · /ǔzʋiːʃen/

RU Suggest an edit
ADJECTIVE
  1. formal sublime; lofty
    Ljubav je za njega bila uzvišeno osećanje. — For him, love was a sublime feeling.
    Govorio je uzvišenim tonom o domovini. — He spoke about his homeland in a lofty tone.
  2. (+ nad + instr.) above something
    Ona se oseća uzvišenom nad tračevima. — She feels she is above gossip.
Declension by gender, singular
masc.fem.neut.
Nom.uzvišenuzvišenauzvišeno
Gen.uzvišenauzvišeneuzvišena
Dat.uzvišenuuzvišenojuzvišenu
Acc.uzvišenuzvišenuuzvišeno
Voc.uzvišenuzvišenauzvišeno
Ins.uzvišenimuzvišenomuzvišenim
Loc.uzvišenuuzvišenojuzvišenu
Declension by gender, plural
masc.fem.neut.
Nom.uzvišeniuzvišeneuzvišena
Gen.uzvišenihuzvišenihuzvišenih
Dat.uzvišenimuzvišenimuzvišenim
Acc.uzvišeneuzvišeneuzvišena
Voc.uzvišeniuzvišeneuzvišena
Ins.uzvišenimuzvišenimuzvišenim
Loc.uzvišenimuzvišenimuzvišenim
Comparison: uzvišeniji, uzvišenija, uzvišenije · najuzvišeniji
AI Updated 29 September 2026