SR→EN

primećivati

примећивати

primećívati · /primet͡ɕǐːʋati/ · imperfective · pf.: primetiti

RU Suggest an edit
VERB
  1. to notice
    Sve češće primećujem sede vlasi. — I'm noticing grey hairs more and more often.
    Da li primećuješ neku razliku? — Do you notice any difference?
  2. to remark; to observe
    Kritičari primećuju da je film predugačak. — Critics remark that the film is too long.

The perfective is "primetiti"; "primećivati" usually describes repeated or ongoing noticing.

Conjugation, imperfective
Present tense
japrimećujem
tiprimećuješ
on/ona/onoprimećuje
miprimećujemo
viprimećujete
oni/one/onaprimećuju
Past tense: primećivao, primećivala, primećivalo · primećivali, primećivale
Future: primećivaću, primećivaćeš, primećivaće, primećivaćemo, primećivaćete, primećivaće
Imperative: primećuj
AI Updated 28 September 2026