oličenje
оличењеoličénje · /olit͡ʃěːɲe/ · neut.
Suggest an editNOUN
-
embodiment; personificationMoja baka je oličenje dobrote. — My grandma is the embodiment of kindness.Taj grad je oličenje mirnog života. — That town is the epitome of a quiet life.
Used with the genitive: oličenje zla, oličenje lepote.
Synonyms:
personifikacija
Declension, neut.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | oličenje | oličenja |
| Gen. | oličenja | oličenja |
| Dat. | oličenju | oličenjima |
| Acc. | oličenje | oličenja |
| Voc. | oličenje | oličenja |
| Ins. | oličenjem | oličenjima |
| Loc. | oličenju | oličenjima |
AI
Updated 29 September 2026