ogorčen
огорченògōrčen · /ǒɡoːrt͡ʃen/
ADJECTIVE
-
bitter; embittered; indignantGrađani su ogorčeni zbog novih cena struje. — Citizens are indignant about the new electricity prices.Posle razvoda postao je ogorčen čovek. — After the divorce he became a bitter man.
-
(of a fight, dispute) fierce; bitterVodila se ogorčena borba za svaki metar. — A fierce battle was fought for every metre.
Toward someone: ogorčen na + acc. (na šefa); cause: zbog + gen.
Antonyms:
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | ogorčen | ogorčena | ogorčeno |
| Gen. | ogorčena | ogorčene | ogorčena |
| Dat. | ogorčenu | ogorčenoj | ogorčenu |
| Acc. | ogorčen | ogorčenu | ogorčeno |
| Voc. | ogorčen | ogorčena | ogorčeno |
| Ins. | ogorčenim | ogorčenom | ogorčenim |
| Loc. | ogorčenu | ogorčenoj | ogorčenu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | ogorčeni | ogorčene | ogorčena |
| Gen. | ogorčenih | ogorčenih | ogorčenih |
| Dat. | ogorčenim | ogorčenim | ogorčenim |
| Acc. | ogorčene | ogorčene | ogorčena |
| Voc. | ogorčeni | ogorčene | ogorčena |
| Ins. | ogorčenim | ogorčenim | ogorčenim |
| Loc. | ogorčenim | ogorčenim | ogorčenim |
Comparison: ogorčeniji, ogorčenija, ogorčenije · najogorčeniji
AI
Updated 29 September 2026