odlučan
одлучанȍdlūčan · /ôdluːt͡ʃan/
Suggest an editADJECTIVE
-
(of a person) determined; resoluteBila je odlučna da završi fakultet. — She was determined to finish university.Treba nam odlučan i hrabar vođa. — We need a resolute and brave leader.
-
(of an action) firm; decisiveDobio je odlučno „ne“ od nje. — He got a firm 'no' from her.To je bio odlučan korak ka pobedi. — That was a decisive step towards victory.
Often used as odlučan da + present tense: odlučan sam da odem.
Antonyms:
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | odlučan | odlučna | odlučno |
| Gen. | odlučna | odlučne | odlučna |
| Dat. | odlučnu | odlučnoj | odlučnu |
| Acc. | odlučan | odlučnu | odlučno |
| Voc. | odlučan | odlučna | odlučno |
| Ins. | odlučnim | odlučnom | odlučnim |
| Loc. | odlučnu | odlučnoj | odlučnu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | odlučni | odlučne | odlučna |
| Gen. | odlučnih | odlučnih | odlučnih |
| Dat. | odlučnim | odlučnim | odlučnim |
| Acc. | odlučne | odlučne | odlučna |
| Voc. | odlučni | odlučne | odlučna |
| Ins. | odlučnim | odlučnim | odlučnim |
| Loc. | odlučnim | odlučnim | odlučnim |
Comparison: odlučniji, odlučnija, odlučnije · najodlučniji
AI
Updated 28 September 2026