SR→EN

isporučiti

испоручити

isporúčiti · /isporǔːt͡ʃiti/ · perfective

RU Suggest an edit
VERB
  1. to deliver; to supply
    Nameštaj će nam isporučiti u petak. — They'll deliver the furniture to us on Friday.
    Firma je isporučila svu robu na vreme. — The company delivered all the goods on time.
  2. (of a person) to extradite; to hand over
    Osumnjičeni je isporučen Nemačkoj. — The suspect was extradited to Germany.

The usual pattern is isporučiti nešto nekome (acc. + dat.): something to someone.

Synonyms:
Conjugation, perfective
Present tense
jaisporučim
tiisporučiš
on/ona/onoisporuči
miisporučimo
viisporučite
oni/one/onaisporuče
Past tense: isporučio, isporučila, isporučilo · isporučili, isporučile
Future: isporučiću, isporučićeš, isporučiće, isporučićemo, isporučićete, isporučiće
Imperative: isporuči
AI Updated 28 September 2026