ćudljiv
ћудљивćùdljiv · /t͡ɕǔdʎiʋ/
ADJECTIVE
-
(of a person, animal) moody; capricious; temperamentalŠef mu je ćudljiv, nikad ne znaš kako će reagovati. — His boss is moody, you never know how he'll react.Mačke su ponekad vrlo ćudljive. — Cats are sometimes very temperamental.
-
(of weather, machines) changeable; unpredictableOvog proleća vreme je baš ćudljivo. — The weather has been really changeable this spring.Moj stari auto je ćudljiv i ne pali uvek. — My old car is temperamental and doesn't always start.
Synonyms:
hirovit
mušičav
Antonyms:
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | ćudljiv | ćudljiva | ćudljivo |
| Gen. | ćudljiva | ćudljive | ćudljiva |
| Dat. | ćudljivu | ćudljivoj | ćudljivu |
| Acc. | ćudljiv | ćudljivu | ćudljivo |
| Voc. | ćudljiv | ćudljiva | ćudljivo |
| Ins. | ćudljivim | ćudljivom | ćudljivim |
| Loc. | ćudljivu | ćudljivoj | ćudljivu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | ćudljivi | ćudljive | ćudljiva |
| Gen. | ćudljivih | ćudljivih | ćudljivih |
| Dat. | ćudljivim | ćudljivim | ćudljivim |
| Acc. | ćudljive | ćudljive | ćudljiva |
| Voc. | ćudljivi | ćudljive | ćudljiva |
| Ins. | ćudljivim | ćudljivim | ćudljivim |
| Loc. | ćudljivim | ćudljivim | ćudljivim |
Comparison: ćudljiviji, ćudljivija, ćudljivije · najćudljiviji
AI
Updated 6 October 2026