tužilac
тужилац/tǔʒilat͡s/ · masc.
RuNOUN
-
(in criminal cases) prosecutorTužilac je zatražio pritvor za osumnjičenog. — The prosecutor requested custody for the suspect.Javni tužilac podigao je optužnicu protiv direktora. — The public prosecutor indicted the director.
-
(in civil cases) plaintiffTužilac traži odštetu od osiguravajuće kuće. — The plaintiff is seeking damages from the insurance company.
The prosecutor's office is tužilaštvo; the defendant in a civil case is tuženi.
Synonyms:
tužitelj
Forms
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | tužilac | tužioci |
| Gen. | tužioca | tužilaca |
| Dat. | tužiocu | tužiocima |
| Acc. | tužioca | tužioce |
| Voc. | tužioče | tužioci |
| Ins. | tužiocem | tužiocima |
| Loc. | tužiocu | tužiocima |
Antonyms:
branilac