stražar
стражар/strǎʒaːr/ · м. р.
EnСУЩ
-
часовой; охранник; караульныйStražar nas nije pustio na kapiju. — Охранник не пустил нас через ворота.Ispred dvora stoje dva stražara. — Перед дворцом стоят двое часовых.
Формы
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| Им. | stražar | stražari |
| Род. | stražara | stražara |
| Дат. | stražaru | stražarima |
| Вин. | stražara | stražare |
| Зват. | stražaru | stražari |
| Твор. | stražarom | stražarima |
| Предл. | stražaru | stražarima |