poručnik
поручник/pǒrut͡ʃniːk/ · masc.
RuNOUN
-
lieutenantPoručnik je izdao naređenje vojnicima. — The lieutenant gave the soldiers an order.Brat mu je poručnik u vojsci. — His brother is a lieutenant in the army.
Forms
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | poručnik | poručnici |
| Gen. | poručnika | poručnika |
| Dat. | poručniku | poručnicima |
| Acc. | poručnika | poručnike |
| Voc. | poručniče | poručnici |
| Ins. | poručnikom | poručnicima |
| Loc. | poručniku | poručnicima |