VOCAB.RS

pomoćnik

помоћник

/pomǒt͡ɕniːk/ · masc.

Ru
NOUN
  1. assistant; helper
    Tražimo pomoćnika u kuhinji za vikend. — We're looking for a kitchen assistant for the weekend.
    Moj pomoćnik će vam poslati dokumenta. — My assistant will send you the documents.
  2. (in official titles) deputy; assistant
    Imenovan je za pomoćnika ministra finansija. — He was appointed assistant minister of finance.

The feminine form is pomoćnica.

Synonyms:
asistent pomagač zamenik
Forms
singularplural
Nom.pomoćnikpomoćnici
Gen.pomoćnikapomoćnika
Dat.pomoćnikupomoćnicima
Acc.pomoćnikapomoćnike
Voc.pomoćničepomoćnici
Ins.pomoćnikompomoćnicima
Loc.pomoćnikupomoćnicima
© 2026 vocab.rs · Grammar data: Wiktionary, CC BY-SA 4.0