suočiti
суочити/suǒt͡ʃiti/ · perfective
RuVERB
-
(suočiti se sa + instr.) to face; to be faced withFirma se suočila sa ozbiljnim finansijskim problemima. — The company faced serious financial problems.Konačno se suočio sa svojim strahom. — He finally faced his fear.
-
(someone with something) to confrontSuočili su ga sa dokazima i on je priznao. — They confronted him with the evidence and he confessed.
Imperfective is suočavati (se); used with sa + instrumental.
Synonyms:
sukobiti
Forms
| Present tense | |
|---|---|
| ja | suočim |
| ti | suočiš |
| on/ona/ono | suoči |
| mi | suočimo |
| vi | suočite |
| oni/one/ona | suoče |
Past (masc.): suočio
Imperative: suoči
Antonyms:
izbeći