VOCAB.RS

naučnik

научник

/nǎut͡ʃniːk/ · masc.

Ru
NOUN
  1. scientist
    Moj brat radi kao naučnik u institutu. — My brother works as a scientist at an institute.
    Naučnici su otkrili novu vrstu bakterije. — Scientists have discovered a new species of bacteria.

The feminine form is naučnica; in Croatia the word used is "znanstvenik".

Synonyms:
istraživač
Forms
singularplural
Nom.naučniknaučnici
Gen.naučnikanaučnika
Dat.naučnikunaučnicima
Acc.naučnikanaučnike
Voc.naučničenaučnici
Ins.naučnikomnaučnicima
Loc.naučnikunaučnicima
© 2026 vocab.rs · Grammar data: Wiktionary, CC BY-SA 4.0