mirta
мирта/mîːrta/ · ж. р.
EnСУЩ
-
миртNa primorju svuda raste mirta. — На побережье повсюду растёт мирт.Nevesta je nosila venčić od mirte. — Невеста была в веночке из мирта.
Формы
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| Им. | mirta | mirte |
| Род. | mirte | mirta |
| Дат. | mirti | mirtama |
| Вин. | mirtu | mirte |
| Зват. | mirto | mirte |
| Твор. | mirtom | mirtama |
| Предл. | mirti | mirtama |