kapirati
капирати/kapǐːrati/ · imperfective
RuVERB
-
colloq. to understand; to getKapiraš šta hoću da kažem? — Do you get what I mean?Ništa ne kapiram iz matematike. — I don't get maths at all.
Kapiraš? at the end of a sentence means 'get it?'.
Forms
| Present tense | |
|---|---|
| ja | kapiram |
| ti | kapiraš |
| on/ona/ono | kapira |
| mi | kapiramo |
| vi | kapirate |
| oni/one/ona | kapiraju |
Past (masc.): kapirao
Imperative: kapiraj