građanin
грађанин/ɡrâd͡ʑanin/ · masc.
RuNOUN
-
citizen; residentGrađani su nezadovoljni novim cenama prevoza. — Citizens are unhappy with the new transport fares.Svaki građanin ima pravo da glasa. — Every citizen has the right to vote.
-
(as opposed to villager) townsman; city dwellerKao pravi građanin, nikad nije radio u polju. — A true city dweller, he never worked in the fields.
Legal citizenship is državljanstvo and its holder is državljanin; građanin is the broader word for a member of the public.
Synonyms:
stanovnik
državljanin
žitelj
Forms
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | građanin | građani |
| Gen. | građanina | građana |
| Dat. | građaninu | građanima |
| Acc. | građanina | građane |
| Voc. | građanine | građani |
| Ins. | građaninom | građanima |
| Loc. | građaninu | građanima |